Lítið lag um Guð

já elskurnar
það ríkir stríðsástand í Reykjavík
ómurinn af röddum reiðra
berst um Þingholtin
um Vesturbæinn
sérstaklega á laugardögum
og stundum á mánudögum
og þess á milli má hlusta á
skæruhernað þeirra Víðsjárgutta í Efstaleiti
enn beittari en áður

allt er beittara en áður

manneskjutetrin
sem langaði svo lengi að slá í borð
og stappa niður fæti
og segja hingað og ekki lengra
meira að segja þau (við)
erum farin að hrópa
fylkja liðið
og bera spjöld

"Mamma, ekki fara með mig á mótmælin"
"jú, elskan mín. Það er gott að mótmæla"

fyrirbyggjandi aðgerðir fyrir ungdóminn
ekkert annað í stöðunni

Jebbs,
þetta er Ísland í dag

úr grænum hægindastól,
appelsínugulri slæðu
og borðstofustól með leðursetu
hefur Franziska byggt sér lítið hús
inni í því er gul og kringlótt motta
sem á eru teiknaðir spilafætur
ofan á mottunni
og undir slæðuþakinu
liggur sængin hennar hvíta
í sömu stellingu og á sunnudaginn
þegar hún fór til pabba síns

ég tími ekki að hrófla við þessu listaverki
sem smækkar fjarvist hennar
heldur tipla ég um íbúðina
stússast í notalegheitum
og finnst hún vera hér enn
hlý og brosandi
undir sænginni

litli simpansa unginn minn

you are my sister
and I love you
may all your dreams
come true

held hún sé að fara að skipta um ham
skottan sú
óumflýjanleg örlög sporðdrekans
sem vill losna við allt
henda selja gefa
sófasettið frá ömmu vínilplötur barnaleikföng borðdúka bókahillur
föt sem bera í sér skorpnar húðflögur
líkamlegar leifar hins liðna
súrt og sætt og allt það ...

skrifar nótur á blað úr hreistri sem hún skefur undan nöglunum
ný stelpa sem sönglar nýtt lag

uppáhalds orðið mitt er "já".

úr bókinni um píslirnar

Það hefur farið með versta móti um hjartað í mér undanfarið. Það hefur lamist lengi, og upp á síðkastið hefur verið þröngt um það í brjóstinu eins og brjóstið og hjartað eigi ekki saman lengur. Eitthvað er sem þrengir að rifjunum og í sambandi við þetta gína við mér kolsvört leiðindi og hræðsla í allar áttir, stundum svo að mér verður flökurt. Nú er tími til að byrja á bókinni um píslirnar. Engin lifandi sála nærri, að heitið geti, fegurð heimsins fjarri mér, nema einhver ögn af fegurð himinsins.

(úr formála að Samastaðar í tilverunni eftir Málfríði Einarsdóttur)

Þett var fyrsti dagur í kreppu núna er ég hætt að telja dagana, dembi mér bara í veturinn, geri málamiðlanir: já það má fá sér kaffi og sígó í morgunsár ef stefnan er sett út í kuldann. Alltílæ að verðlauna sig fyrirfram. Pabbi gamli samdi einu sinni lag sem heitir "Út í kuldann" það er gott lag góð plata hann var líka svo stoltur af því að hafa tekið upp hljóðið í flugvél að taka á loft wroooom! Lýsi brúna litinn með síðustu dropunum úr gulri fernu mig langar heim í vestfirskt heimili að borða harðfisk og drekka kaffisull og hjúkk, bráðum fer ég þangað.

From Copenhagen to Malmö

Hún er klók sú gamla
þegar ég teygi mig eftir henni
til kasta út í hafsauga
rennur hún mér aftur úr greipum
smeygir sér undir fóðrið
og hringar sig í innanávasanum
malandi af vellíðan
læðan atarna
og þótt ég viti
varir vera bitlausar
og hafi lesið um nauðsyn þess
að beita framtönnum
af festu
vilji maður losna við fornar slóðir
þá gefst ég upp
og hvísla að henni
mjúkum vörum
það gengur bara betur næst ...

já, það er banalt að
ferðast í lest
með rykfallna hjartasorg í farteskinu